Ang masarap na relasyon ay yung parang mga bata lang kayo.
At sa bawat pagkapikon, idadaan sa lambing tapos mejo magpapakipot hanggang sa mauwi sa asaran at paulit-ulit lang. How sweet! ;)
Yung ganitong iyak. Yung parang wala ng lakas yung mga tuhod mo sa sobrang bigat ng dinadala mo at pakiramdam mo walang makakatulong sayo kung hindi ang sarili mo - kaso di mo rin kaya.
THE SCRIPT!!
Huwag kang masyadong nakikinig sa sinasabi ng iba tungkol sayo. Hanggang wala kang ginagawang masama, hanggang wala kang nasasaktan o napeperwisyo, tuloy lang. Mas mahalaga pa rin yung nakakapagpasaya sayo at hindi yung sasabihin ng ibang tao.
Love is not about how other people see you or think of you. It’s about how you two see each other right through the eyes and into the heart. It’s not about what the eyes can see but on what the heart can feel.
Yun kinukumbinse mo yung sarili mo na AYAW MO NA SA KANYA at KAKALIMUTAN MO NA SYA pero hindi mo talaga kaya. Siguro nga kaya mong lokohin ang iba pero hindi ang sarili mo. Sa huli kasi ikaw rin ang nahihirapang magpanggap na wala kang nararamdaman pero ang totoo, mahal na mahal mo talaga sya.
Ewan ko natawa ako kaya imbes na gawan to ng matinong post, naging personal na lang. Haha. Natawa kasi ako tapos pakiramdam ko ganito na lang ang nangyayari ngayon, mga naturing mag best friend. Haha. Lintek. Nagkasundo lang sa isang bagay, best friends na. Haha. Okay lang din naman yung ganito na hindi masyadong seryoso. Kapag kasi seryoso nagkakaselosan pa, nag-aaway pa o kaya nagkakaiwanan pa.
COOOOOOOOL! ;)
Ito ang masakit, yung wala man syang sabihin sayo, ramdam na ramdam mo naman na kinakalimutan ka na nya. Na habang nasa piling sya ng iba lalo lang lumalaki yung distansya sa pagitan nyo. At nakakatakot na baka paggising mo isang araw, tuluyan ka na nyang nakalimutan.
Ito masakit eh. Siguro nga imposible na makalimutan ka ng taong mahal mo o ng taong mahahalaga sayo pero yung katotohanan na hindi ka man lang sumasagi sa isip nila, masakit talaga.
Yung alam mong di ka naman nila nakalimutan, di ka lang talaga nila naalala. Laging ikaw ang unang nagpaparamdam, kumakausap o kaya nagpapansin tapos wala na naman. Lilipas na naman ang panahon na hindi ka man lang maalala tapos magkakausap lang kayo kapag ikaw na nag effort. Wow!
Akala mo sya na yung matagal mong iniintay. Yung magpaparanas sayo ng pag-ibig na hindi naparanas sayo ng iba. Pero sa huli malalaman mong ganon din sya. Paiibigin ka muna tas kapag mahal mo na sya iiwan ka ng ganon na lang kadali. Na parang wala kayong pinagsamahan at ni di ka man lang pinahalagahan.
At masasabi mo sa sarili mo, iba nga sya, kasi mas malala pa sya sa mga nauna.
Hindi sapat na dahilan upang magbago, yung para lang matanggap ka ng ibang tao. Kung talagang mahal ka o gusto kang makasama, tatanggapin ka nila kung sino ka at hindi sa pagkataong gusto nila. Ang tunay na pag-ibig ay walang kondisyon. Kung mahal ka lang nya dahil sa ganito, sa ganyan o sa ganon, hindi tunay na pag-ibig yan.
Magbago ka para sa sarili mo, huwag para sa ibang tao. Buhay mo yan, hindi kanila.
